บันทึกหลังสอนจากสิ่งที่เกิดขึ้นจริง

ภาพที่คุ้นตากันดีคือคืนก่อนส่งเอกสารสิ้นเทอม ครูนั่งเขียนบันทึกหลังสอนย้อนหลังทีละสิบคาบ ปัญหาคือคาบที่สอนไปเมื่อเดือนก่อนแทบจำอะไรไม่ได้แล้ว สุดท้ายได้บันทึกที่เขียนให้ครบมากกว่าเขียนให้จริง ทั้งที่บันทึกหลังสอนคือข้อมูลชั้นดีที่สุดที่ครูมี ว่าห้องนี้ติดตรงไหนและคาบแบบไหนเวิร์กกับเด็กจริง

งานเขียนบันทึกคืองานที่กติกาเหล็กข้อ 3 คุมอยู่เต็มตัว: AI เรียบเรียงจากหลักฐานจริงของครูเท่านั้น ไม่แต่งเหตุการณ์ขึ้นมาเอง

เส้นแดงที่ห้ามข้าม

ถ้าสั่งว่า "เขียนบันทึกหลังสอนหน่วยแรงลัพธ์ให้หน่อย" โดยไม่ให้ข้อมูลอะไรเลย AI จะเขียนออกมาได้หน้าตาน่าเชื่อมาก มีเด็กสนใจ มีกิจกรรมราบรื่น มีข้อเสนอแนะครบ แต่ทั้งหมดคือเหตุการณ์ที่มันแต่งขึ้น บันทึกแบบนั้นคือเอกสารเท็จที่มีลายเซ็นครูกำกับอยู่ข้างล่าง คนที่รับผิดชอบคือครู ไม่ใช่โปรแกรม

ท่าที่ถูกมีสามขั้นและสั้นกว่าที่คิด: ครูจดโน้ตดิบหนึ่งนาทีหลังจบคาบ ให้ AI เรียบเรียงโน้ตนั้นเป็นบันทึกตามฟอร์ม แล้วครูอ่านทวนว่าทุกประโยคตรงกับที่เกิดขึ้นจริง บันทึกที่เคยกองรอสิ้นเทอมจะเสร็จตั้งแต่ครูยังเดินไม่ถึงห้องพักครู

โน้ตดิบหนึ่งนาที

หัวใจของระบบนี้ไม่ใช่พรอมต์ แต่คือโน้ตสั้นๆ ที่จดตอนความจำยังสด เปิดแอปโน้ตในมือถือระหว่างเดินกลับห้องพักครู แล้วตอบสามคำถามนี้เป็นภาษาโทรเลข

• อะไรเวิร์ก
• ใครติดตรงไหน
• คาบหน้าเปลี่ยนอะไร

จดแบบไม่ต้องเป็นประโยคสวย ห้าบรรทัดก็เกินพอ ข้อเดียวที่ต้องระวังคือไม่จดชื่อเด็กลงไป ใช้คำอย่าง "กลุ่ม 3" หรือ "เด็กหลังห้องสองคน" ก็ระบุปัญหาได้ครบโดยไม่ต้องระบุตัวใคร

ดูของจริงกับครูอ้อ

คาบ ม.2/5 วันนี้ ครูอ้อจดโน้ตไว้ห้าบรรทัด แล้วส่งให้ AI เรียบเรียง