หมวดภาพอาหารและเมนูร้าน

รูปอาหารมีเกณฑ์ตัดสินอยู่ข้อเดียว คือเห็นแล้วหิวหรือไม่หิว ร้านอาหาร คาเฟ่ และแม่ค้าเดลิเวอรี่ต้องใช้ภาพแบบนี้ทุกวัน หมวดนี้ใช้ photorealistic จากบท 4 ได้เต็มที่ เพราะรูปอาหารต้องเหมือนของจริงเท่านั้น คนถึงกล้าสั่ง

ใบสั่งงานรอบแรก

เคล็ดของใบสั่งงานอาหารอยู่ที่การบรรยายแบบคนหิว โดยระบุพื้นผิวและความเงาของอาหาร องค์ประกอบรอบจาน และแสง รายละเอียดเหล่านี้ทำให้รูปน่ากิน

ภาพถ่ายอาหารสไตล์ photorealistic จานผัดไทยกุ้งสดเส้นเงามัน กุ้งตัวโตสามตัว โรยถั่วลิสงป่นและใบกุยช่าย มีมะนาวซีกวางข้างจาน จานเซรามิกสีครีมบนโต๊ะไม้เข้ม ถ่ายมุมเฉียง 45 องศา แสงธรรมชาติจากด้านข้าง ชัดตื้น ไม่มีตัวหนังสือในภาพ

อ่านรูป

รูปนี้ผ่าน checklist ทุกข้อ องค์ประกอบสวย แสงดี แต่ลองมองแบบคนหิวแล้วถามว่า จานนี้ "เพิ่งเสิร์ฟ" หรือ "วางมาสักพัก" รูปอาหารที่ขายดีต้องสื่อทั้งความร้อนและความสด เช่น ควันลอยบางๆ และผิวอาหารที่ยังเงามัน รายละเอียดเหล่านี้คือจุดต่างระหว่างรูปสวยกับรูปที่ทำให้คนกดสั่ง

คำสั่งแก้

แก้เรื่องเดียว คือเติมรายละเอียดที่สื่อว่าอาหารยังร้อนและสด แล้วล็อกทุกอย่างที่เหลือ

เพิ่มควันร้อนบางๆ ลอยขึ้นจากเส้นผัดไทยให้เห็นว่าจานนี้เพิ่งเสิร์ฟ และเพิ่มความเงามันของเส้นขึ้นอีกเล็กน้อย นอกนั้นคงเดิมทั้งหมด ทั้งกุ้ง จาน มุมกล้อง แสง และโทนสี