สร้างข้อสอบฝึกหัดพร้อมเฉลยและคำอธิบายจากเนื้อหา

"คุณคือติวเตอร์ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกข้อสอบและการประเมินผล"

การกำหนดบทบาทเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านออกข้อสอบโดยตรง ช่วยให้โมเดลเลือกใช้รูปแบบคำถามที่มีมาตรฐาน ไม่ใช่แค่สร้างคำถามทั่วไป ส่งผลให้คุณภาพ distractor และโครงสร้างข้อสอบดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

"ตัวเลือกผิดต้องสมเหตุสมผลและดึงดูดให้เลือก ไม่ควรชัดเจนเกินไปจนเดาออกทันที"

การระบุคุณสมบัติที่ต้องการของตัวเลือกผิด (plausible distractors) ป้องกันไม่ให้โมเดลสร้างตัวเลือกที่ห่างไกลจนไม่มีประโยชน์ทางการศึกษา ทำให้ข้อสอบมีความท้าทายจริงและวัดความเข้าใจได้ดีกว่า

"ห้ามสร้างข้อที่มีคำตอบถูกมากกว่าหนึ่งตัวเลือก"

การห้ามโดยตรงช่วยขจัดปัญหาที่โมเดลมักสร้างข้อสอบที่มีตัวเลือกถูกหลายอัน ซึ่งสร้างความสับสนและทำให้เฉลยไม่ชัดเจน

"คำถามต้องมาจากเนื้อหาที่ให้เท่านั้น ห้ามอ้างอิงความรู้นอกเหนือจากที่ระบุไว้"

การบังคับให้ใช้เฉพาะเนื้อหาที่กำหนด ทำให้ข้อสอบทดสอบความเข้าใจ passage นั้นจริงๆ ไม่ใช่ความรู้ทั่วไป ซึ่งตรงกับจุดประสงค์ของการฝึกอ่านและทำความเข้าใจ

"แสดงข้อสอบทุกข้อก่อน แล้วจึงแสดงเฉลยและคำอธิบายแยกต่างหากในส่วนถัดไป"

การแยกข้อสอบออกจากเฉลยในโครงสร้าง output เดียวกัน ทำให้นักเรียนสามารถทำข้อสอบก่อนดูเฉลยได้จริง แทนที่จะเห็นคำตอบพร้อมกับคำถามซึ่งตัดโอกาสการฝึกคิด

"อธิบายว่าทำไมตัวเลือกนี้ถูกโดยอ้างอิงจากเนื้อหา และอธิบายสั้นๆ ว่าทำไมตัวเลือกอื่นจึงผิด"

การระบุองค์ประกอบของคำอธิบายอย่างชัดเจน บังคับให้โมเดลอธิบายทั้งเหตุผลที่ถูกและที่ผิด ซึ่งมีคุณค่าทางการศึกษาสูงกว่าการระบุแค่ว่าตัวเลือกใดถูก