รันเต็มระบบ: นิทานเด็กพร้อมภาพทุกหน้า จบในคำสั่งเดียว

มาถึงบทที่เราจะได้เห็นสกิล make-book ที่อัปเกรดจนสมบูรณ์ทำงานเต็มระบบครับ คราวนี้ผมจะสั่งมันครั้งเดียวให้สร้างหนังสือเด็กทั้งเล่มพร้อมภาพประกอบทุกหน้า แล้วดูกันว่าจากคำสั่งสั้น ๆ ประโยคเดียว เราจะได้หนังสือที่พร้อมใช้จริงออกมาหรือเปล่า

ทำไมสกิลใน main session ถึงคุ้มกว่า sub-agent

ก่อนรัน อยากชวนคิดเรื่องสถาปัตยกรรมสักนิด สกิล make-book ที่เราสร้างขึ้นเวลาเรียกใช้ มันจะรันจาก main session เลย แปลว่ามันใช้ context ของ main session ทั้งหมด ตรงนี้ผมมองว่าเป็น solution ที่ดีที่สุดสำหรับงานนี้ครับ เพราะเราไม่จำเป็นต้องไปใช้ sub-agent เพื่อให้มันมี context ใหม่ของตัวเอง

ถึงงานทำหนังสือจะดูเหมือน pipeline ใหญ่ แต่จริง ๆ มันยังไม่ใหญ่ขนาดนั้น ทำใน main session ได้สบาย แถมประหยัดกว่าด้วย ลองนึกภาพถ้าเราแตกเป็น sub-agent หลายตัว ตัวหนึ่งคิดเรื่อง ตัวหนึ่งเขียน draft ตัวหนึ่งทำ diagram ตัวหนึ่งทำ image แบบนี้แพงกว่าแน่นอน เพราะ sub-agent ทุกตัวเวลาเกิดมามันมาพร้อม context เริ่มต้นที่กินโทเคนและมีค่าใช้จ่ายอยู่แล้ว

สั่ง /make-book ทำนิทานเด็ก

ผมเปิด session ใหม่แล้วพิมพ์ /make-book จากนั้นก็ให้ไอเดียมันไปว่าอยากได้หนังสือแบบไหน คราวนี้ผมขอเป็นนิทานเด็ก คล้าย ๆ เรื่องกระต่ายกับเต่า แต่ให้มันคิดเรื่องมาเองเลย ให้เหมาะกับเด็กอายุ 3-5 ปี และเนื่องจากเป็นนิทาน ทุกหน้าควรมีรูปกำกับ ไม่ต้องมี diagram

เหตุผลที่ขอให้ทุกหน้ามีรูปก็เพราะเด็กเวลาอ่านนิทาน เขาอยากเห็นภาพไปด้วยครับ ผมกด Enter แล้วเปิดทิ้งไว้ ตั้งใจดูก่อนว่ามันจะถามอะไรกลับมาไหม ถ้ามันไม่ถาม มันก็น่าจะเดินหน้าทำตั้งแต่ต้นจนจบเลย ซึ่งก็ใช้เวลาพอสมควร

เลือกโมเดลให้เหมาะกับงาน

สกิลนี้รันด้วยหัวสมอง Opus 4.8 ที่เราตั้งไว้ ซึ่ง quality ที่ออกมาถือว่าใช้ได้เลย ถ้าใครใช้ Fable 5 ผมบอกเลยว่าออกมาดีกว่านี้อีก แต่มันแพงเกินไปสำหรับงานแบบนี้ ในทางกลับกันถ้าลดไปใช้ Sonnet หรือ Haiku คุณภาพก็จะต่ำลง โดยเฉพาะ Haiku ที่เขียนภาษาไทยออกมาแล้วอ่านงงแน่นอน

ผลลัพธ์: จิ๊บกับต้อย ปลูกสวนดอกไม้

มันคิดเรื่องมาให้ชื่อว่า "จิ๊บกับต้อย ปลูกสวนดอกไม้" ใช้เวลาประมาณ 15 นาที กินไปแค่ราว 6.8k token ได้ออกมา 10 ฉาก ไม่มี diagram และเจนรูปจริงมา 10 รูปครบทุกหน้า

พอเปิดใน browser ดู ผมทึ่งเลยครับ ดีกว่าที่คิดไว้อีก ตัวละครมีสองตัวคือ จิ๊บ นกน้อยจอมรีบ สีเหลืองชอบบินเร็ว กับ ต้อย หอยทากใจเย็น ที่ค่อย ๆ ทำทีละนิด เนื้อเรื่องคือทั้งคู่เจอถุงเมล็ดดอกไม้ จิ๊บรีบขุดรีบปลูกรดน้ำจนแฉะเป็นแอ่ง แล้วบินไปเล่น ส่วนต้อยค่อย ๆ ปลูกทีละเม็ดอย่างตั้งใจ มาดูแลรดน้ำทุกเช้าไม่ขาด สุดท้ายต้นของจิ๊บเหี่ยวเพราะรีบเกินไป ทั้งคู่เลยช่วยกันดูแลสวนใหม่จนดอกไม้บานสะพรั่ง มีผีเสื้อบินมาเล่น จบด้วยคติสอนใจว่า