บทที่ 32 จาก 47 · เรียบเรียงโดย Keerati Limkulphong · 5 นาที · 2 ครั้ง
ตอนนี้เราสร้าง CLAUDE.md สำหรับโปรเจกต์ของเราแล้ว ซึ่ง CLAUDE.md เป็นไฟล์ที่เราควบคุมเอง และเรารู้ว่ามันจะถูกโหลดเข้า context
แต่ใน Claude Code มันมีอีกอย่างหนึ่งที่โหลดเข้า context ได้เหมือนกัน มันเรียกว่า memory ครับ
Memory เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากการที่เราพิมพ์คุยกับ Claude ไปเรื่อย ๆ มันก็จะเรียนรู้จากเราว่าเรามี preferences ประมาณไหน เราพิมพ์วันนี้มันก็ save memory ของวันนี้ แยกเป็นไฟล์ไป ของอีกวันก็เป็นอีก memory หนึ่ง มันโตขึ้นเรื่อย ๆ
ปัญหาคือ สิ่งที่เราชอบเมื่อวาน วันนี้เราอาจจะไม่ชอบ แต่ memory พวกนี้ เวลาเรา prompt บางทีมันจะไปอ่านแล้วเอามาเป็น preferences ในการทำงานต่อ
และที่สำคัญคือ มันเป็นสิ่งที่เราไม่ได้ควบคุม ผมพูดแบบนี้เลยครับ เพราะ Claude มันเลือกเองว่า memory ไหนที่มันจะจดจำ เว้นแต่ว่าเราจะบอกให้จำอันนี้ไว้
ผมแนะนำเลยว่าให้เราปิด memory ครับ เราจะไม่ใช้ memory หรือ auto memory
เหตุผลคือ งานของเราใช้ skill ครับ ถ้าสกิลวันนี้ดี พรุ่งนี้เราให้มันทำงานเดิม มันก็ควรจะออกมาดีเหมือนกัน มันไม่ควรต้องมาพึ่ง memory ตรงนี้
ถ้างานมันไม่ดี เราจะไปพัฒนาสกิล ไม่ใช่มาบอกมันว่างานไม่ดี แล้วพรุ่งนี้มันทำดีขึ้น พอวันถัดไปเราบอกมันอีกอย่างหนึ่งแล้วมันกลับทำไม่ดี เพราะ memory เป็นสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ แต่มันส่งผลกับงานของเรา
เราพยายามลดสิ่งที่เราควบคุมไม่ได้ออกไปให้หมดครับ
อีกอย่างคือ memory มันอยู่แค่ในเครื่องเรา ต่างจาก CLAUDE.md กับ skill ที่อยู่ในโฟลเดอร์โปรเจกต์และย้ายตามไปได้
ไม่ยากเลยครับ
แล้วอีกอย่างหนึ่งเพื่อความชัวร์ ให้เปิดอีก session หนึ่งขึ้นมา แล้ว prompt ลงไปว่า
ช่วยปิด auto memory ให้หน่อยครับ
แล้วไปดู file config ในเครื่องด้วยว่า auto memory ปิดแล้วหรือยัง
บอกมันแค่นี้เลยครับ เนื่องจาก Claude Code มันเข้าถึง file system ได้ใช่ไหม เราก็บอกให้มันไปเช็คไฟล์ config ในเครื่องเราว่าปิดแล้วจริงหรือยัง ซึ่งมันก็จะเข้าไปอัปเดตไฟล์ settings.json แล้วปิดให้หมดครับ
อีกเหตุผลหนึ่งคือ บางทีมันโหลด memory เข้ามา มันก็ทำให้ context บวม ด้วย และเนื่องจาก context มันมีจำกัด
บางคนอาจจะเคยได้ยินว่า ยิ่งให้ข้อมูลมันเยอะ ๆ ให้ document มัน ให้มันอ่านจาก memory ของเรา แล้วมันจะฉลาดขึ้น เก่งขึ้น มันก็จริงครับ ถ้าเรายัดให้มันมากเกินจน context บวมมาก ๆ จากที่มันเก่ง มันรู้เรื่องเรา มันจะกลายเป็นเอ๋อครับ
เรียนจบบทนี้แล้วเหลืออีก 46 บท
บทถัดไป · บทที่ 33 จาก 47
เพราะฉะนั้นสิ่งที่ใส่เข้าไปใน context ต้องระวัง เพราะ context มันถูกส่งเข้าสมองใช่ไหม สมองมันก็จะใช้ context ร่วมด้วยในการประมวลผลและทำงาน สิ่งที่ถูกส่งเข้า context ควรเป็นสิ่งที่เราควบคุมได้
ความคิดเห็น
ยังไม่มีความคิดเห็น
เป็นคนแรกได้เลย