บทพูดครู: จัดการนักเรียนไม่ตั้งใจ แบบสุภาพและหนักแน่น

"คุณคือผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดการห้องเรียนและจิตวิทยาการศึกษา มีประสบการณ์สอนระดับ {{ระดับชั้น}} มากกว่า 15 ปี"

การกำหนด role ที่เจาะจงพร้อมตัวเลขประสบการณ์ทำให้โมเดลเข้าสู่กรอบความคิดของผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาการศึกษา ส่งผลให้บทสนทนาที่สร้างมีความละเอียดอ่อนและสอดคล้องกับมาตรฐานวิชาชีพครูมากกว่าการขอแบบทั่วไป

"นักเรียนชื่อ {{ชื่อนักเรียน}} กำลัง {{พฤติกรรมที่เกิดขึ้น}}"

การระบุบริบทสถานการณ์ด้วย variables ที่ปรับได้ทำให้โมเดลสร้างบทสนทนาที่ตรงกับความเป็นจริงของห้องเรียน แทนที่จะได้คำตอบสำเร็จรูปที่ใช้ได้กับทุกสถานการณ์แต่เหมาะกับสถานการณ์ใดเป็นพิเศษน้อยมาก

"**ประโยคเปิด**: ดึงความสนใจกลับมาอย่างนุ่มนวลแต่ชัดเจน ไม่ตะโกนหรือประชดประชัน"

การแบ่งบทสนทนาเป็นสามส่วนพร้อมวัตถุประสงค์ของแต่ละส่วนบังคับให้โมเดลสร้างโครงสร้างที่มีทิศทางจิตวิทยาครบวงจรตั้งแต่เปิดจนปิด แทนที่จะได้ประโยคเดียวที่ขาดความต่อเนื่อง

"ห้ามกล่าวหา ประณาม หรือเปรียบเทียบนักเรียนกับผู้อื่น"

ข้อห้ามที่ชัดเจนป้องกันไม่ให้โมเดลสร้างบทสนทนาที่ดูสุภาพแต่แฝงการตำหนิ การระบุสิ่งที่ห้ามทำสำคัญไม่แพ้การบอกสิ่งที่ต้องการ โดยเฉพาะในบริบทที่ต้องการความละเอียดอ่อนทางจิตวิทยา

"ยึดหลัก "แก้พฤติกรรม ไม่ใช่โจมตีตัวตน""

การใส่หลักการสั้นกระชับที่สรุปเจตนาของพรอมต์ทั้งหมดช่วยให้โมเดลมีเข็มทิศในการตัดสินใจเมื่อต้องเลือกระหว่างถ้อยคำที่อาจตีความได้หลายทาง ทำให้ผลลัพธ์สอดคล้องกับหลักการวิชาชีพครูอย่างสม่ำเสมอ

"## เหตุผลเชิงจิตวิทยา"

การขอเหตุผลเชิงจิตวิทยาเป็นส่วนแยกในผลลัพธ์บังคับให้โมเดลวิเคราะห์และยืนยันความถูกต้องของบทสนทนาที่สร้าง ช่วยให้ครูเข้าใจหลักการเบื้องหลังและนำไปปรับใช้กับสถานการณ์อื่นได้ด้วยตนเอง