marketing-os รวมงานการตลาดทั้งแผนกไว้ในชุดคำสั่งเสริมอย่าง Claude skill ตัวเดียวถึง 14 โมดูล ติดตั้งครั้งเดียวจบ จากนั้น Claude จะมีชุดวิธีทำงานการตลาดสำเร็จรูปให้หยิบใช้เอง ตั้งแต่ออดิตหน้าเว็บให้คะแนน 0-100 ไปจนถึงร่างอีเมลทั้งชุดและวางแผนเปิดตัวสินค้า ตัวโปรเจกต์เป็นโอเพนซอร์สอยู่บน GitHub

สิ่งที่น่าสนใจกว่าจำนวนโมดูลคือกติกาที่เขียนกำกับไว้ในตัวสกิลเอง ทุกครั้งที่ให้คะแนนต้องบอกตรงๆ ว่าเป็นการประเมินตามเกณฑ์ ไม่ใช่ตัวเลขที่วัดมาจากของจริง ทุกรายงานต้องมีส่วนที่ระบุว่ามีอะไรบ้างที่ยังตอบไม่ได้ และห้ามฟันธงว่าโฆษณาชิ้นไหนชนะจากยอดสั่งซื้อแค่สิบรายการ สำหรับเจ้าของร้านที่เคยขอคำโฆษณาจาก AI แล้วได้ข้อความกลางๆ ที่เอาไปแปะร้านไหนก็ได้ กติกาพวกนี้ทำให้ผลลัพธ์นำไปใช้ได้จริง

งานการตลาดของร้านเดียวมีกี่ชิ้น

ร้านขายของออนไลน์มักมีงานการตลาดค้างพร้อมกันหลายอย่าง ทั้งหน้าเว็บที่คนกดเข้ามาแล้วออก คำโฆษณาที่เขียนค้างไว้ อีเมลที่ไม่ได้ส่งหาลูกค้ามาสามเดือน หรือแผนเปิดตัวสินค้าใหม่ที่ยังเป็นโน้ตในมือถือ ปกติงานพวกนี้มักกระจายอยู่คนละเครื่องมือ แต่ marketing-os แบ่งงานออกเป็นโมดูลตามชนิดงานแทน

การเอาสกิลมาทำงานการตลาดไม่ใช่เรื่องใหม่ ก่อนหน้านี้มี ชุด 17 Claude Skills ของ Charlie Hills ที่เปิดให้ใช้ฟรีเหมือนกัน ความต่างของ marketing-os อยู่ที่การรวมงานหลายสายไว้ในสกิลเดียว แล้วกำกับเกณฑ์ให้คะแนนไว้ทุกจุด โดยมี 12 โมดูลที่ผลิตชิ้นงานให้เราโดยตรง

อีกสองส่วนที่เหลือไม่ได้ออกมาเป็นงานให้เราอ่าน แต่เป็นของที่โมดูลอื่นเรียกใช้ ตัวแรกคือ slop-patterns แคตตาล็อกสำนวนที่อ่านแล้วรู้ทันทีว่า AI เขียน ซึ่งจะรันตรวจทุกข้อความที่สกิลผลิตออกมา ตัวที่สองคือ rubrics/specs ที่เก็บเกณฑ์ให้คะแนนและกติกาการทำงานของแต่ละโมดูลไว้ นับรวมกันแล้วได้ 14 โมดูลพอดี

ติดตั้ง marketing-os แล้วกรอกข้อมูลแบรนด์ก่อนสั่งงานจริง

ใครใช้โปรแกรมสั่งงานในเทอร์มินัลอย่าง Claude Code อยู่แล้ว พิมพ์สองบรรทัดนี้ได้เลย

/plugin marketplace add Yuzzyuk/marketing-os
/plugin install marketing-os@marketing-os

ฝั่ง Claude เวอร์ชันเว็บกับเดสก์ท็อปใช้วิธีอัปโหลดแทน ไปที่ Settings → Skills → + แล้วอัปโหลดไฟล์ marketing-os.zip จาก เวอร์ชันล่าสุด v1.1.0 ส่วนใครทำงานกับโปรแกรม AI ตัวอื่นอย่าง Codex หรือ Cursor ให้คัดลอกโฟลเดอร์ skills/marketing-os/ ไปวางในโฟลเดอร์ skills ของโปรแกรมนั้น เช่น ~/.claude/skills/marketing-os/

งานชิ้นแรกหลังติดตั้งไม่ใช่การสั่งให้เขียนอะไร แต่คือการคัดลอกไฟล์ brand-context.template.md ไปเป็น brand-context.md แล้วกรอกข้อมูลร้านของเราลงไป จากนั้นวางไฟล์ไว้ที่โฟลเดอร์หลักของโปรเจกต์ หรือในโฟลเดอร์ .claude/ ทุกโมดูลจะอ่านไฟล์นี้ก่อนลงมือทำงาน

ข้ามขั้นนี้ไปก็ยังใช้งานได้ แต่ผลที่ได้จะออกมากลางๆ แบบที่ใครก็ใช้แทนกันได้ คือเป็นคำโฆษณาที่ย้ายไปแปะร้านอื่นแล้วก็ยังอ่านรู้เรื่อง ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่งานการตลาดไม่ควรเป็น

คำโฆษณาผ่านการให้คะแนนก่อนถึงมือเรา

โมดูล copy ไม่ได้เขียนคำโฆษณามาให้อันเดียว แต่เขียนรวดเดียว 15-20 เวอร์ชัน แล้วให้คณะกรรมการจำลองไล่ให้คะแนนทีละเวอร์ชัน จากนั้นตัดสำนวนที่ฟ้องว่า AI เขียนออกด้วยแคตตาล็อก slop-patterns สิ่งที่ส่งมาถึงมือเราจึงเป็นชิ้นงานที่ผ่านการคัดรอบแรกมาแล้ว

ความต่างอยู่ตรงที่เราไม่ต้องนั่งอ่านทางเลือกยี่สิบอันแล้วเดาเองว่าอันไหนดีกว่า แต่ก็ต้องจำไว้ว่าคะแนนที่ใช้คัดมาจากเกณฑ์ของสกิลเอง ไม่ใช่ผลจากลูกค้าจริงที่กดสั่งซื้อ

งานฝั่งฮุกก็ทำงานแบบเดียวกัน โมดูล hooks มีเทคนิคเปิดเรื่องให้เลือกดู 18 แบบ ออกมาเป็นตารางที่จับคู่เทคนิคกับช่องทางที่จะเอาไปใช้ แล้วยังดูต่อได้ว่าคนอ่านหลุดออกจากเส้นทางตรงจุดไหน ส่วนโมดูล paid-ads จะช่วยวิเคราะห์ว่าโฆษณาเริ่มล้าที่ตัวไอเดียหรือไม่ แล้วสรุปออกมาเป็นบรีฟผลิตชิ้นใหม่ที่จัดลำดับความสำคัญไว้ให้เรียบร้อย

งานตามบรีฟนั้นไม่ได้จบแค่บนกระดาษ ถ้าเครื่องเราต่อช่องเชื่อมต่อภายนอกอย่าง MCP สำหรับสร้างโฆษณาไว้ ตัวสกิลจะสั่งผลิตชิ้นงานตามบรีฟให้เลย จบในครั้งเดียวตั้งแต่วินิจฉัย ทำบรีฟ จนได้ไฟล์ออกมา ตัวอย่างที่โปรเจกต์ยกไว้คือ Arcads เครื่องมือสร้างวิดีโอโฆษณา

คะแนน 0-100 บอกอะไร และไม่บอกอะไร

โมดูล audit ตรวจหน้าเว็บหรือเส้นทางการซื้อ แล้วให้คะแนนถ่วงน้ำหนักออกมาเป็นเลข 0-100 พร้อมรายการว่าควรแก้อะไรก่อนหลัง จุดที่ชวนสับสนคือคะแนนกับผลการวัดจริงไม่ใช่สิ่งเดียวกัน เลขนี้มาจากการเทียบกับเกณฑ์ที่เขียนไว้ล่วงหน้า ไม่ได้มาจากการนับว่ามีคนซื้อเพิ่มกี่คน ซึ่งตัวสกิลเองก็กำกับไว้ทุกครั้งว่าคะแนนเป็นแค่การประเมิน

ของที่เอาไปทำต่อได้จริงจึงไม่ใช่ตัวเลข แต่เป็นลำดับงานที่ต้องทำต่อ สองร้านที่ได้คะแนนเท่ากันอาจต้องแก้คนละเรื่องกันเลย และรายการลำดับการแก้ไขคือสิ่งที่ช่วยตอบเรื่องนั้น

กติกาความซื่อสัตย์ที่โปรเจกต์เขียนไว้มีสี่ข้อ ห้ามสร้างหลักฐานที่ไม่มีอยู่จริง ห้ามใส่ทศนิยมให้ดูแม่นเกินกว่าที่รู้ ห้ามประกาศผู้ชนะจากยอดแค่สิบรายการ และทุกคะแนนต้องระบุว่าเป็นการประเมิน ผลที่ตามมาคือ ทุกรายงานจะต้องมีส่วนที่บอกชัดเจนว่ามีอะไรที่ยังระบุไม่ได้ ซึ่งเป็นจุดที่บอกให้เรารู้ว่ายังเหลืออะไรต้องไปหาคำตอบเพิ่มเอง

เกณฑ์สี่ข้อนี้เอาไปใช้ตรวจงานจาก AI ตัวไหนก็ได้ โดยไม่ต้องรอติดตั้งสกิลนี้ก่อน คราวหน้าที่ได้รายงานการตลาดกลับมาแล้วทุกบรรทัดฟังดูแน่นอนไปหมด นั่นคือจุดที่ควรอ่านให้ละเอียดขึ้น

ของฟรีที่ยังใหม่อยู่มาก

ทั้งสกิลเป็นไฟล์ markdown ล้วน ไม่มีโค้ดที่รันได้แม้แต่บรรทัดเดียว ทำให้เราเปิดอ่านทุกไฟล์ได้ก่อนตัดสินใจนำไปใช้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้วเวลาจะนำเครื่องมือจากอินเทอร์เน็ตมาต่อกับข้อมูลธุรกิจของเรา ตัวโปรเจกต์ใช้สัญญาอนุญาตแบบ MIT จึงนำไปแก้ไขและปรับให้เข้ากับร้านตัวเองได้

แต่ในอีกมุมหนึ่ง ตัวโปรเจกต์ยังใหม่อยู่มาก ตอนที่ดึงข้อมูลมา หน้าโปรเจกต์มีดาว 115 ดวง มีคนคัดลอกไปต่อยอด 29 ครั้ง และมีผู้พัฒนาคนเดียว เวอร์ชันล่าสุดคือ v1.1.0 ตัวเลขชุดนี้แสดงว่าเป็นโปรเจกต์ที่เพิ่งเริ่มต้น ไม่ใช่เครื่องมือที่ผ่านการใช้งานมาหลายปีจนเจอปัญหาครบแล้ว

ส่วนคำถามว่าโมดูลทั้ง 14 ตัวจะทำให้ Claude ต้องอ่านข้อมูลเยอะจนช้าลงหรือไม่ โปรเจกต์นี้แก้ปัญหาด้วยวิธีโหลดแบบเป็นลำดับขั้น ระบบคัดแยกคำสั่งอย่าง router จะใช้พื้นที่ context ราว 2,000 โทเคน ส่วนโมดูลย่อยจะโหลดขึ้นมาเฉพาะตอนที่เราสั่งงานที่ต้องใช้เท่านั้น วิธีคิดนี้เหมือนกับที่ book-to-skill แปลงหนังสือทั้งเล่มเป็นสกิล ใช้เพื่อให้เปิดอ่านทีละบทแทนการยกมาทั้งเล่ม ส่วนงานที่มีหลายมิติอย่างการออดิตหรือการวิเคราะห์คู่แข่ง จะแตกงานออกไปทำพร้อมกันได้ถ้าโปรแกรมที่รันอยู่รองรับ

ตรงนี้คือทางเลือกที่เจ้าของร้านต้องตัดสินใจเอง ว่าจะเริ่มจากงานที่ลองแล้วไม่เสียหาย เช่น ให้ออดิตหน้าเว็บที่มีอยู่แล้วดูก่อนสักรอบ หรือจะยกงานเปิดตัวสินค้าทั้งก้อนไปให้ตั้งแต่วันแรก ทางแรกใช้เวลาแค่ช่วงเย็นวันเดียวแล้วได้รู้ว่าคุณภาพงานอยู่ระดับไหน ส่วนทางที่สองจะประหยัดเวลากว่าถ้าเวิร์ค และต้องแลกด้วยต้นทุนที่สูงกว่ามากถ้าไม่เวิร์ค

รายงานที่ยอมบอกว่ามีอะไรที่ยังระบุไม่ได้ ก็กำลังบอกเป็นนัยว่าเจ้าของร้านควรทำอะไรต่อ

ที่มา: โปรเจกต์ marketing-os บน GitHub